ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒரு எதிர் வினை ,,, நேர்வினை உண்டு என்பது எல்லாம் அறிவியல் மட்டும் இல்லை.. வாழ்க்கையிலும் தான் என்பது இப்போது புரிகிறது.. ஆனால் அது காலம் தாழ்ந்து வந்ததாக இருக்கிறது.,.
என்னை பற்றி எனக்குள் என்னைத் தேட முக்கிய காரணமாக இருந்தது எனக்கு கிடைத்த தனிமை... ஏதாவது ஒன்றை தேடி கொண்டு சென்று கொண்டிருக்க வேண்டும் என்ற தன்முனைப்பு...
ஒரு காலத்தில் என்னுடைய காதல் ... நான் கவிதை மீது வைத்திருந்த காதல் மட்டும்தான் முக்கியமானதாக அதுதான் வாழ்க்கையாக இருந்தது... எத்தனை எத்தனை கண்ணீர் இரவுகள்... ஆனாலும் அழுது முடிக்கும் போது மனதுக்குள் ஒரு திருப்தி இருக்கும்.... ஆனால் என்னால் உண்மையாக இருக்க முடியவில்லை.... நடிப்புதான் இந்த சமுதாயத்திற்கு பிடிக்கிறது... இதை விட்டு என்னால் விலகி செல்ல முடியவில்லை.. அதில்தான் நான் சாகும் வரை வாழ்ந்தாக வேண்டும் ... ஆகவே நானும் நன்றாக நடித்து கொண்டிருக்கிறேன். ..
எல்லாவற்றையும் விட்டு விரைவில் வெளியேற வேண்டும். ...
மாதா கோவில் திருவிழாவுக்கு ஊருக்கு போக வேண்டும் ... அந்த கூட்டம் , மனிதர்களுடன் மீண்டும் ஒரு சந்திப்பு...
இது கதை எழுதுவதற்காக அல்ல... என்னுடைய உணர்வுகளை பதிந்து வைக்கிறேன்... இதற்கு நான் யாரிடமும் அனுமதி பெற தேவையில்லை... பிடித்திருந்தால் வாசி..
நேற்றைய தினம் மிகவும் எதிர்பாராததாக இருந்தது... எல்லாம் ஒன்றை நோக்கி... என்கிற பொது எதிர்பார்ப்புகள் எதற்காக???
எதிலும் லயிக்காத மனம்.. இதில் இருந்து எப்படி விடுபட்டு என்னுடைய மற்ற காலங்கள் கழிய போகின்றன என்பது தெரியவில்லை... நினைத்தாலே மலைப்பாக இருக்கிறது... இன்னும் ஏன் வாழ்க்கை??? தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது..
eந்த மத கருத்துக்களையும் ஏற்றுக் கொள்ள மனம் வரவில்லை... எல்லாவற்றையும் நான் கடந்து கொண்டிருப்பதாக ஒரு நினைப்பு... எல்லாம் மாயை எல்லாம் மாயை...
நான் எதையும் கொண்டு வரவில்லை எதையும் எடுத்து செல்ல போவதும் இல்லை.. எல்லாமே இங்கே எனக்காக வைக்கப்பட்டிருந்தது... நான் பயன்படுத்தி கொண்டிருக்கிறேன்.. என்னுடைய இந்த எழுத்துக்களை உணர்வதற்கு இந்த உலகத்துக்கு நாட்கள் ஆகலாம்.. அது பற்றி எனக்கு கவலை இல்லை.. என்னுடைய மரணத்துக்கு பிறகு எது நடந்தாலும் எனக்கு தெரிய போவதும் இல்லை...
நான் இதுவரை சந்தித்த மனிதர்களில் என்னை தேடி வந்திருக்கிறேன்.. நான் மட்டும் அல்ல. ஒவ்வொரு மனிதர்களும் தங்களைத்தான் இன்னொரு, மற்றொரு மனிதர்களிடத்தில் தேடுகிறார்கள்... தங்களுடைய எண்ணங்களைத்தான் அவர்கள் மீது வைத்து எதிர்பார்ப்புக்களை உருவாக்குகிறார்கள். .. அந்தோ பரிதாபம் பெரும்பாலான சமயங்களில் எதிர்பார்ப்புகள் வெறும் கனவாக மட்டுமே , கற்பனையாக மட்டுமே இருக்கிறது என்பது தான் வேடிக்கை. ..
நான் இருக்கும் வரைதான் இந்த உலகம் இருக்கும்... மற்றவர்கள் பார்வையில் இது ஒரு தலைக்கனமான வார்த்தையாக தெரியலாம. .. ஆனால் உண்மை உணர்ந்தவர்களுக்கு என்னுடைய வார்த்தைகள் புரியும். .. அப்படியே பொருள் கொள்பவன் சாதாரணமான மனிதன்... வார்த்தைகளை கொஞ்சம் புரிய தெரிந்தவன் என்னுடைய என்ன அலைவரிசையில் ஒன்றாக இருக்கிறான்...
ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் தலைக்கனம், நான் என்ற கர்வம் இருக்க வேண்டும்... அது எப்படி என்பதுதான் சாதாரண மனிதனுக்கும், சாமியார்களுக்கும் உள்ள வித்தியாசம்...
No comments:
Post a Comment